Blij dat ik een meisjesmama ben

Toen ik zwanger was van Marley wilden Alex en ik niet weten wat het geslacht van ons kindje zou zijn. Of het nou een jongen of meisjes zou zijn, wij zouden toch wel blij en gelukkig zijn. Maar heel mijn zwangerschap dacht ik toch echt dat ik een klein knulletje in mijn buik had zitten. Toen ze geboren was zaten wat dromerig naar de baby die op mijn borst lag, te kijken totdat de verloskundige vroeg of we eigenlijk wel wisten wat het geslacht was. Ehhh nee dus. Toen Alex de navelstreng opzij deed zei hij dat het een meisje was. Een meisje??? Een meisje?!?!? EEN MEISJE! Een kleine mini me (YES!). En wat ben ik blij dat ik een meisjesmama ben! Een jongensmama zijn is vast ook heel leuk, maar ik heb daar geen ervaring mee dus kan er weinig over zeggen.

Lekker tutten

Er is niets zo heerlijk als lekker tutten met de meiden. Of het nou met make-up, nagellakjes, of kapsels zijn. Het is geweldig om te zien en te doen. Mijn meiden kleden zich het liefst meerdere keren per dag om. Hier heb ik wel tegen op moeten treden want het levert ook nog eens driedubbel zoveel was op. Ze vinden het geweldig om op mijn pumps rond te lopen, uiteraard inclusief handtas.

Van de week lagen we met zijn drieën op bed met een maskertje op. Hilarisch toch! Tja, ze zien mij regelmatig met een maskertje op mijn gezicht of een plastic kapje om mijn haar (omdat mijn haar met dat vochtige weer, weer eens een oppepper nodig heeft) en vinden dat interessant. Ze hebben dan een maskertje op en dan zeg ik erbij dat ze heel stil moeten liggen omdat anders het beddengoed onder zit. En je wil niet weten hoe stil ze blijven liggen of zitten.

Staartjes en vlechten

Omdat ik krullen heb, is het niet echt een pretje als ze met mijn haar bezig zijn. Elastiekjes die ik er dan uit moet knippen enzo. Dus dan is papa de sjaak. Geloof me, Alex is al meerdere keren de deur uit gegaan terwijl er nog speldjes in zijn haar zaten. Maar als ik mijn stijltang zijn werk heb laten doen en steil haar heb, dan krijg ik allerlei staartjes en speldjes in mijn haar. En die koppies terwijl ze met mijn haar bezig zijn. Dan geniet ik volop. En tja, ik hou ook van tutten dus ze hebben het niet van een vreemde. En ik vind het ook leuk om allerlei nieuwe creaties in hun haar te maken. Jenna haar haar begint eindelijk ook wat langer te worden dus ook zij kan nu vlechtjes in haar haar. En geloof me, daar vraagt ze regelmatig om.

Ze geven complimenten

Ik krijg regelmatig complimenten. “Mama je bent zo lief”, maar ook “Mama je bent zo mooi’. Je ruikt zo lekker, je bent zo lekker zacht en ga zo maar door. Ze zijn ook kritisch hoor. Dan krijg ik te horen dat ik beter een andere trui aan kan doen, omdat de trui die ik aan heb niet zo mooi bij mijn broek staat. Of dat het mooier is als ik mijn haar in een knotje heb. Of dat ik eerst maar mijn tanden moet poetsen voordat ik een kus krijg, omdat ik uit mijn mond stink haha (Sorry liefje, ik doe net mijn ogen open, maar ik zal mijn tanden wel even gaan poetsen). Maar ik krijg zeker iedere dag wel een compliment en wie wil er nou geen compliment krijgen!

Ze zijn gevoelig en begrijpen mij

Als ik niet lekker in mijn vel zit, en ik vertel ze dat dan hebben ze daar begrip voor. En houden ze rekening met me. Ik krijg dan ook regelmatig spontaan een knuffel en een kus. Of ze vragen of ik wat lekkers wil. Marley vraagt dan of ik een kopje koffie wil, maar geen ‘capoesjino’ want dat kan ze nog niet maken. Ik bedoel, Alex is ook een schat hoor. Maar als ik niet lekker in mijn vel zit, is hij dat vaak terwijl ik het vertel, al vergeten. Hij vraagt dan na een paar uur waarom ik zo stil ben (grrr).

En dan is er niets zo heerlijk dat mijn meisjes wel begrip hebben. Andersom is dit natuurlijk ook zo. Dan praten we erover (als ze dit willen) en dan zeg ik tegen de ander dat ze haar zus(je) maar een beetje met rust moet laten. En dat gebeurt dan ook. Tja, over een jaar of tien zijn er 3 hormonale vrouwen in huis. Dus ik ben blij dat ze nu al begrip tonen en mij of elkaar met ‘rust’ laten als we daar behoefte aan hebben.

Dansen en zingen

We staan regelmatig te dansen en zingen. Helaas, hebben de meiden mijn zangkwaliteiten. Dus echt mooi klinkt het niet, maar we hebben wel lol met elkaar. En dansen, daar houden we ook van. Als de tv aan gaat en ik vraag wat ze willen kijken dan is het antwoord 9 van de 10 keer Nickhits. En zelfs de peuter weet wie Justin Bieber en Justin Timberlake zijn. Ze herkent zelfs nummers als we in de supermarkt lopen en noemt dan de artiest die ze hoort.

Laatst waren ze met Alex naar de supermarkt en er begon een nummer van (ik geloof) Justin Bieber en zonder gêne gaan ze los in de supermarkt. Wat is het toch heerlijk om kind te zijn. Als ik in de supermarkt ineens los ga op een nummer van Justin Timberlake staan mensen toch raar te kijken, denk ik. Nee, dat weet ik wel zeker. Laat ik dat nou maar niet doen 😉

Verschillende optredens

Ik krijg ook regelmatig een ‘show’ (zoals zij dat noemen) te zien. Dat wordt dan van te voren helemaal besproken met zijn twee. Danspasjes worden geoefend en dan begint te show. Het kan een optreden van klassiekballet zijn met tutu en alles erop en eraan, maar het kan ook een zangoptreden zijn inclusief microfoon met geluidseffecten. Ik denk niet dat ze dat over 10 jaar nog doen en dus geniet ik van elke ‘show’. Ik geniet zelfs als er bonje ontstaat omdat de één een stap naar voren in plaats van achter had moeten maken. Hoort ook bij de show, denk ik dan maar. En inwendig moet ik dan altijd wel heel hard lachen.

Niet altijd rozengeur en maneschijn

Nee, ik leef niet in een sprookje. We lachen veel, maar het blijven wel meiden. Dus zijn ze weleens kattig, maken ruzie met elkaar, met papa of met mij. Ze hebben een eigen wil…eens sterke eigen wil. En als ze een jurk aan willen? Probeer dan maar een broek bij ze aan te trekken. Maar stiekem zijn zelfs dat momenten dat ik geniet. Oke, niet als een grote mond tegen mij hebben of niet luisteren. Maar de ruzies met elkaar of met papa, die zijn soms wel erg grappig. En ik moet dan echt moeite doen om mijn gezicht in de plooi te houden. En helemaal als ze mij erbij betrekken door mijn mening te vragen.

Blij dat ik een meisjesmama ben

Alles bij elkaar ben ik echt blij dat ik een meisjesmama ben. Ik geniet ervan dat ze nu nog klein zijn, maar af en toe probeer ik me voor te stellen hoe ze eruit zien over een jaar of tien. Of het dan nog steeds van die heerlijke pittige dametjes zijn. En of we dan nog steeds met zijn drieën aan het tutten zijn. Of midden op de dag keihard los gaan op muziek van Justin Bieber en Justin Timberlake. Vast niet. Daarom geniet ik nu van al die leuke meidenmomenten. En ben ik dankbaar en blij dat ik een meisjesmama ben.

Ben jij ook een meisjes mama? Wat zijn voor jou de momenten waarop je extra blij bent dat je een meisjesmama bent?

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.