Het is tijd om keuzes te maken

Het is een hele tijd stil geweest op mijn blog. Ik heb niet alleen mijn blog in de steek gelaten, maar vooral mijn lezers. En wat mis ik het schrijven, ik mis het aandacht geven aan mijn blog en ik mis mijn volgers op Facebook en Instagram. Ik weet dat heel veel van mijn volgers mij niet meer volgen. Er valt immers niet veel meer te volgen. Maar ik weet ook dat een aantal volgers mijn blog nog steeds in de gaten houdt. Dank jullie wel daarvoor. Ik ga geen belofte doen die ik misschien niet na kan komen, maar ik kan jullie wel vertellen dat ik het mis om met mijn passie bezig te zijn. Maar binnen de hectiek van alledag komt het er gewoon niet van. En dus is het tijd om keuzes te maken.

Wat is er aan de hand?

Je denkt nu vast wat zou er aan de hand zijn. Laat ik beginnen met mijn werk. Ik heb het nog enorm naar mijn zin op mijn werk. Het werk wat ik doe, de lieve collega’s en continu bedenken hoe we onze klanten tevredener kunnen krijgen en houden, mijn collega’s coachen en zien hoe ze zichzelf continu ontwikkelen, geeft me enorm veel energie. Maar….ja inderdaad er is een maar. Op dit moment zit het bedrijf waar ik werk in een enorme reorganisatie. Ik heb de afgelopen maanden veel collega’s in onzekerheid gezien en helaas ook afscheid moeten nemen van collega’s. Tja, zo gaat dit bij een reorganisatie. Gelukkig is mijn baan veilig en hoef ik me daar geen zorgen over te maken.

Maar wat is er dan?

Mijn werk ik verhuisd. Ik reed (met de auto, want ik ben gewoon niet zo sportief) in 10 minuten naar mijn werk, dus 20 minuten per dag. En dit is nu in theorie 1,5 uur per dag geworden. Alls het meezit en ik geen file heb dus. In de praktijk is dit meestal 2,5 uur reizen per dag. Dat zijn  ruim 2 uur per dag en dus 4 uur per week dat ik minder bij mijn gezin kan zijn. Ik werk 2 dagen op kantoor en ook nog 2 dagen thuis. Anders zou dit 8 uur per week zijn (een hele werkdag dus!).

Niet mijn keuze

Ik heb bijna 6 jaar geleden bij dit bedrijf gesolliciteerd omdat ik dichter bij huis wilde werken. En nu begint mijn werkdag met filerijden op de A4 richting Amsterdam. En dan aan het eind van de werkdag weer de file in naar Zoetermeer. Dit is niet waarvoor ik gekozen heb. Maar dit wordt nu in mijn schoot geworpen. Is dit wat ik wil?

Keuzes maken

Maar ik moest keuzes maken. Ik heb de keuze gemaakt om mee te gaan. Mee met al mijn leuke collega’s, het werk dat ik zo leuk vind, mij verder te ontwikkelen en misschien wel verder te groeien binnen het bedrijf. Maar ik had er ook voor kunnen kiezen om niet mee te gaan en een herplaatsingstraject in te gaan. Maar wat zou hier uit komen? Zou ik weer een leuke baan vinden waar ik mijn hart en ziel in zou kunnen stoppen zoals ik dat nu doe. Ik heb geen spijt van mijn keuze, alleen merk ik nu wel dat onder andere de reistijd mij opbreekt. Ik heb bijna het hele weekend nodig om op te laden en daarnaast wil ik natuurlijk mijn gezin aandacht geven en moet het huis ook weer schoon. Maar ik heb ook behoefte aan tijd voor mezelf; ik-tijd.

Hoe doen andere vrouwen dat toch?

Ik vraag me soms echt af hoe andere vrouwen dit doen. Werken, man en kinderen, vrienden, het huishouden doen en tijd overhouden voor jezelf. Ik weet dat ik een perfectionist ben, maar heb in de loop der jaren geleerd om los te laten. Het is echt niet erg als ik de boel, de boel laat. Morgen weer een dag. Maar ik trek het niet als het zich opstapelt. Dan irriteer ik me mateloos en wordt alleen maar chagrijnig. Ik hou de strijk liever bij dan dat ik een hele berg ineens moet strijken.

Tijd over houden

Ik wil mijn energie sparen voor mijn gezin, maar ook voor mezelf. Zodat ik weer wat vaker kan schrijven. Of gewoon een boek lezen. Of gewoon even helemaal niks. Maar vooral tijd en energie om leuke dingen met mijn gezin te doen. Maar toch hield iets me tegen.

Hulp in de huishouding

Totdat ik vorige week weer mopperend met mijn schoonmaakspullen door het huis ging. Ik wil dit niet meer! Ik wil best wel iets doen, tuurlijk. Maar iedere keer weer die badkamer, keuken enz. En de week gaat zo snel, dus lijkt het gister dat ik alles al schoon had gemaakt. In mijn vorige leven, mijn leven zonder man en kinderen bleef alles netjes en was het schoonmaken van mijn huis een eitje. Maar die tijd is allang voorbij. Ik kan een halve dag genieten van een opgeruimd en schoon huis. Heerlijk! Maar na een paar uurtjes is het voorbij. Dus waarom zou ik daar nog langer mijn energie in steken? Mijn huis moet schoon, dat lijkt me logisch. Maar ik ga het niet meer doen. Ik roep al maanden dat ik op zoek ga naar een hulp in de huishouding. En nu heb ik dit eindelijk gedaan.

Moeilijke keuzes maken

Ik lieg niet als ik zeg dat sommige keuzes lastig voor mij zijn. Mijn huishouden uit handen geven. Ik heb toch mijn eigen ritueeltjes. Maar hé, ik hoef het niet meer te doen. En daar gaat het om. Nog een weekje geduld en dan komt mijn hulp in de huishouding een proefdag draaien. Ja sorry, ik wil toch eerst weten of ze het goed doet. Als ik bij een nieuwe werkgever begin, heb ik toch ook een proeftijd?! Ik hoop zo dat ik te tevreden ben en ze voortaan iedere week zal komen. Wat zal ik een tijd overhouden. Mijn kostbare tijd die ik niet meer aan het schoonmaken van mijn huis hoef te besteden. Ik heb in de afgelopen maanden nog wat meer keuzes gemaakt en daar zal ik jullie de volgende keer in meenemen.

Laat eerst deze week maar snel voor bij gaan, want ik ben er klaar voor om mijn huishouden uit handen te geven. En ik verwacht dat er dan weer wat vaker een blog van mij zal verschijnen. Maar nu eerst de badkamer schoonmaken en de was vouwen….

2 REACTIES

  1. Ik ken het: soms is het gewoon allemaal zoveel. Met name het huishouden schiet er dan bij in. Bij ons thuis is het ook hectisch – manlief zit ook in een reorganisatie – en dan lijkt het idee van een schoonmaakhulp me best goed. Toch maar eens uitzoeken.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.