Brief aan Jenna die vandaag 7 jaar is

Vandaag is Jenna alweer 7 jaar. 7 jaar! Hoe dan?! Helaas is deze verjaardag niet zoals we gepland hadden. Maar dat betekent niet dat we er geen feestje van gaan maken. Toen Marley jarig was, schreef ik haar een brief. En nu is Jenna jarig en dus een brief aan Jenna die vandaag 7 jaar is geworden…

Lieve Jenna,

Van harte gefeliciteerd met jouw 7e verjaardag, koekie. 7 jaar alweer! Wat gaat het toch snel. We hadden toch afgesproken dat je altijd klein zou blijven? Dat lukt niet hè. Maar dat geeft niet hoor schatje, ook als je groter wordt ben je een geweldig leuk en lief meisje.

Waarom ik je schrijf? Nou om eerlijk te zijn, ik schreef Marley een brief toen ze jarig was en dan is het wel zo eerlijk als ik jou ook een brief schrijf. Maar ook als ik Marley geen brief had geschreven, had ik deze brief ook geschreven. Ik wil namelijk wat tegen je zeggen…

Allereerst wil ik je bedanken. Waarvoor zal je denken. Nou gewoon, dat ik jouw mama mag zijn. Dat jij ons (papa en mama) uitkoos. Want een leukere jongste dochter bestaat gewoon niet! Jij ben zo lief en zorgzaam. Niet alleen voor papa en mama, maar ook voor Marley. Eigenijk tegen iedereen die jij leuk vindt. Vind je iemand niet leuk, dan hebben ze pech haha. Want dan wil je er ook niks van weten. En dat maakt jou ook zo bijzonder. Je bent zo echt en puur. Je doet niet alsof je iemand leuk vindt als dit niet zo is. Ik hoop dat je zo blijft, want niet iedereen durft zo eerlijk te zijn. Ik vind het een prachtige eigenschap.

Je bent heel gevoelig, misschien wel hooggevoelig. Alles voel jij haarfijn aan. Als ik niet lekker in mijn vel zit, kom je bij me zitten. Je zegt dan niks maar geeft mij het gevoel dat ik niet alleen ben. En dan volgt ook altijd een knuffel en een kus. En dit doe je bij iedereen. Je bent zo ongelooflijk lief en als ik hieraan denk, knap ik bijna uit elkaar van liefde. Zo veel liefde geef jij ons. En als iemand boos op je wordt, kan je daar niet zo goed tegen. Ik zie de traantjes dan in je ogen komen en hoe je vecht om niet te huilen. Huilen mag hè. Het is toch ook niet leuk als iemand boos op je is. Maar ook dat hoort erbij, schatje. Je probeert hierdoor altijd alles goed te doen. Maar zoals mama altijd tegen je zegt, fouten maken mag en moet juist ook. Je hoeft niet alles goed te doen. Je bent op deze wereld om te leren. Dus wees alsjeblieft niet zo streng voor jezelf.

Je bent ook zo’n lieve (kleine) zus voor Marley. Want ook al vechten jullie elkaar soms de tent uit, jullie kunnen echt niet zonder elkaar. De geheimpjes die jullie voor papa en mama hebben, de knuffels die jullie elkaar geven en de blikken die jullie elkaar geven. Zonder woorden begrijpen jullie elkaar. En dat is zoveel meer dan waar ik op gehoopt had. Ik heb me als kind vaak alleen gevoeld en ben zo blij dat jullie elkaar hebben. Ik weet dat jullie ook blij zijn met elkaar. Al zouden jullie dat niet altijd toegeven. Maar ik weet dat omdat het vechten en de ruzies bij jullie altijd van korte duur zijn. Jullie slapen alweer een paar jaar bij elkaar op de kamer en willen ook niet meer apart slapen. Dat zegt denk ik wel genoeg. En iedere dag vraag je of Marley haar medicijnen al heeft gehad omdat je niet wil dat we het vergeten. Dit hoef jij helemaal niet te doen, maar je doet het wel en dat is zo ontzettend lief!

Ik ben zo trots op jou. Gewoon om wie je bent. Je laat jezelf niet altijd aan anderen zien. Je bent dan vaak stiller en zegt niet veel. Maar als je je op je gemak voelt ben jij een klein energiebommetje met zoveel humor. Er gaat geen dag voorbij zonder de slappe lach om iets wat jij doet of zegt. Als jij niet in mijn leven zou zijn, zou ik een stuk minder lachen. Dat weet ik zeker! Misschien dat je als je groter bent, meer van jezelf aan anderen durft te laten zien. En als dit niet zo is, is dat ook goed. Verander nooit omdat anderen dit van jou willen. Je bent goed zoals je bent. Meer dan goed zelfs. En als je wel wilt dat anderen jouw ‘echte’ ik zien, laat het zien. Je hebt de wereld namelijk zoveel moois te bieden!

Vandaag is het alweer 7 jaar geleden dat je eigenlijk helemaal niet uit mijn buik wilde. Het is dat mama door een stoel zakte. Daardoor kreeg je even een zetje en begonnen de weeën. Je kwam nog niet snel, maar na uren lukte het mama om je op de wereld te zetten. Ik weet zeker dat het ander nog wel een week had geduurd en dat je dan gehaald moest worden. Maar dan was je nog groter en ik denk niet dat mama dat fijn had gevonden. Ik snap het wel; je vond het gewoon fijn bij mama en dat vind je nog steeds. Iedere ochtend kom je even bij me liggen en iedere avond ga ik bij jou liggen. Ik hoop dat dit nog heel lang zo zal blijven. Mama vindt het namelijk ook fijn met jou.

Maar genoeg van dit emotionele gepraat. Vandaag is het een feestdag. Een hele bijzondere dag. Want een groot feest met familie en vrienden zit er helaas niet in. Maar wel een groot feest met papa, mama en Marley. Dat begint met een ontbijtje op bed, cadeaus en taart. En ik weet zeker dat er wel wat mensen aan de deur komen zingen. Want zo’n leuk meisje verdient dat gewoon.

Lieve Jen, geniet van alle aandacht vandaag. Corona of niet, vandaag is jouw dag! We gaan er een leuk feestje van maken en je wordt tot op het bot verwend. Ik ben benieuwd wat dit 8e levensjaar jou gaat brengen. Blijf positief en lachen zoals je nu doet en dan weet ik zeker dat ook dit nieuwe levensjaar weer een bijzonder en mooi jaar zal worden.

Gefeliciteerd, koekie. Ik hou van jou, je t’aime, mo content twa, I love you tot de maan en terug, voor altijd en altijd!

Dikke kus van mama ❤️

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.