Totdat je lichaam zegt: STOP!

We zijn tegenwoordig allemaal druk. Druk met ons gezin, druk met werk, druk met sociale contacten, druk met hobby’s en ga zo maar door. We moeten van alles van onszelf of krijgen het gevoel dat we altijd en overal maar moeten presteren om een goede werkgever, een goede partner, een goede moeder, een goede vriendin enz., te zijn. We gaan maar door en door. Wanneer zijn we tevreden? Wanneer is het genoeg? Hoe hoog leg je de lat of hoe hoog laat je de lat leggen? Je gaat maar totdat je lichaam zegt: STOP! Je energielevel daalt, je weerstand daalt. Je ben moe en hoe vroeg je ook naar bed gaat, je blijft moe. Dan komen de lichamelijke ongemakken. Je bent sneller verkouden, je krijgt griep. Het lijkt wel of ieder virusje dat in de lucht hangt, jou weet te vinden. Het wordt tijd om de balans op te maken.

Totdat je lichaam zegt: STOP!

Ik kreeg op eerste kerstdag de eerste griepverschijnselen en dat kwakkelde een beetje door tot en met de tweede week van januari. Ik voelde me weer beter en ging weer aan het werk. Maar na een week werken was het weer raak. Snipverkouden en beroerd. Natuurlijk ging ik gewoon werken, maar werken met koorts werkt niet. Dus na een paar uur werken toch besloten om me ziek te melden en mijn bed in te gaan. Ik weet dat mijn lichaam me iets probeert te zeggen. Eigenlijk twee dingen: 1. Je moet goed uitzieken en 2. STOP!. Even stoppen en naar lichaam luisteren. Wat vertelt je lichaam jou? Wat is er de afgelopen tijd allemaal gebeurt? Waarom zegt je lichaam nu stop?

Ik leef toch gezond?

Ik let op mijn voeding; ik zorg dat ik iedere dag gevarieerd eet, voldoende eet en al mijn vitamientjes binnenkrijg. Ik slik extra vitamine D omdat ik weet dat ik dat in de winter niet voldoende aanmaak, ik ga op tijd naar bed en ik probeer iedere dag genoeg te bewegen. Nee ik sport niet, maar ik loop veel en beweeg voldoende met twee kleine kinderen. Oke, ik zou misschien wel wat meer kunnen bewegen. En ik rookte, dat was niet gezond. Maar nu ben ik een niet-roker. Hoe komt het dan dat ik de laatste weken weer zo moe ben en weer vatbaar ben voor al die virusjes. Het ging zo goed vorig jaar.

Stress, spanningen en emoties

Ik heb het al in eerdere blog verteld, ik heb een bewogen jaar achter de rug. Privé was alles goed en wel. Maar op mijn werk was het een heftig jaar. Ik ging eind 2015 van 24 uur per week werken naar 36 uur werken. In september 2016 hield de dubbele functie op en ben ik weer 32 uur gaan werken. Ik had inmiddels 11 maanden twee functies naast elkaar gedraaid. Een hoop mooie dingen neergezet en daar ben ik heel trots op. En ik kreeg er veel energie van. Maar naast alle leuke en mooie dingen, was er ook een grote reorganisatie gaande, ging mijn leidinggevende weg en wij waren zo op elkaar ingespeeld. Eén blik en we wisten van elkaar wat we dachten. we vulden elkaar aan en waren een goed team. Naast haar van meerdere collega’s afscheid moeten nemen en als kers op de taart werd mijn locatie gewijzigd in Amstelveen. Maar ik ging natuurlijk gewoon maar door.

Bij rust komt alles eruit

En dan heb je eindelijk een weekje vakantie. Lekker genieten van de kerstvakantie met je gezin. Nou dat waren een paar leuke dagen, want na een paar dagen werd ik ziek. Mijn lichaam en geest kwamen tot rust en alles van de afgelopen maanden kwam eruit. Mijn lichaam was er klaar mee. En als je dan niet goed uitziekt, komt het gewoon 3x zo hard terug. En dus moet je naar je lichaam luisteren en pas op de plaats maken. Als ik griep krijg is dat voor mijn een moment om te resetten. Lichamelijk, maar ook geestelijk.

Praten is zo belangrijk

Ik weet nu dat ik stil had moeten staan bij alles wat er gebeurde. Niet wachten totdat je lichaam zegt: STOP! Ik had hier met collega’s, vrienden, familie maar ook thuis met mijn gezin over moeten praten. Natuurlijk heb ik weleens gemopperd, maar er echt over praten en zeggen wat het met me deed, deed ik niet. Waarom? Ik was niet de enige die hier doorheen moest. Al mijn collega’s hadden er last van. Maar juist omdat ik al eerder een burn out heb gehad, had ik beter naar mezelf moeten luisteren.

Positief zijn

Per toeval ontdekte ik begin dit jaar de filmpjes van Sanny zoekt geluk. Zij is vanaf 1 januari gestart met de motivatiemaand. Zij post iedere dag een kort filmpje. Iedere dag kijk ik naar het nieuwste filmpje. En wat haal ik er veel uit. Ik heb er echt heel veel aan gehad. Ze is zo heerlijk positief, maar ook echt positief. Niet gemaakt positief. Zij heeft me echt geïnspireerd om de dingen anders aan te pakken. Bijvoorbeeld het stoppen met roken. Door haar positieve instelling en haar motiverende filmpjes lukt het mij om op een andere manier om te gaan met het stoppen met roken. En het werkt! Was ik voorheen heel onrustig en gestresst als ik weer aan een stoppoging begon, lukt het me nu om relaxed en positief te blijven. Het voelt niet als een stoppoging, ik ben gestopt. Het voelt goed. En dat terwijl mijn hoofd uit elkaar barst van de hoofdpijn door die stomme griep. Maar ook dat gaat weer over.

Een andere mindset

Het is echt niet zo dat ik voorheen supernegatief was. Maar natuurlijk klaagde ik weleens, of mopperde ik op iets of iemand. Ook nee zeggen vind ik lastig, want ik wil niemand teleurstellen en vooral mezelf niet. Ik ben hier wel makkelijker in geworden, maar het kan nog steeds beter. En naast het vroeg naar bed gaan ook meer momenten van ontspanning voor mezelf pakken, maar ook meer qualitytijd met mijn gezin doorbrengen. Dat zijn de dingen die voor mij belangrijk zijn en waar ik blij van word. En zeg nou eerlijk, er is toch al genoeg negativiteit in de wereld. Laten wij dan met zijn allen wat positiever zijn, liever voor onszelf en voor elkaar zijn. Wat je geeft, krijg je terug. Maar het begint bij jezelf. Wees lief voor jezelf en de rest volgt vanzelf.

2017 is mijn jaar

Ondanks dat ik me nu hondsberoerd voel, weet ik dat 2017 mijn jaar zal worden. Ik voel het aan alles. Dit is echt het jaar van verandering voor mij. Het jaar waarin het roer omgaat. Het jaar waarin ik nog mooiere dingen neer ga zetten. Het jaar waar ik beter naar mezelf luister en liever voor mezelf ben. Het jaar waarin ik beter voor mezelf zorg en daardoor nog beter voor mijn gezin kan zorgen. En als er iets naars gebeurd, dan is dat zo. Maar dit keer pak ik het anders aan. 2017 is het jaar van verandering!

Hoe ga jij om met stress, verandering en nare gebeurtenissen? Wacht jij tot je lichaam zegt: “STOP!”?Hoe zorg jij dat je jezelf niet voorbij loopt en maar doorgaat?

2 REACTIES

  1. Ik vind dat ook moeilijk, want vaak komen de gebeurtenissen van buiten af en kan ik me er niet aan onttrekken terwijl ik dan wel heel erg naar een beetje rust verlang.

    Ik heb het idee dat hardlopen me op de been houdt.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.