De knop moet weer om

 

Ik krijg regelmatig de vraag hoe het met het sporten gaat. Daar kan ik heel kort over zijn: NIET! In juni schreef ik ik nog dat de eerste workout goed voelde. Ik begon in juni weer vol goede moed en met nieuwe energie met sporten. En het voelde ook echt goed. Maar helaas was het van korte duur. De vriendin met wie ik sportte had iedere week wel iets anders waardoor ze niet mee ging en ook ik had wel een smoes waarom ik niet kon sporten. Dus had ik me voorgenomen om thuis te gaan sporten. Maar ook daar komt niks van terecht. Er ligt altijd wel iets anders te wachten; was, strijk, rommel en ga zo maar door. En heel eerlijk, soms ben ik blij dat ik gewoon even zit.

Er moeten nog wat kilo’s af

Maar wat is dat toch met mij? Ik let zo goed op mijn voeding (ja ik eet ook nog gewoon chocola) en gelukkig komt er geen grammetje bij. Maar er gaat ook niks meer af. En ik ben toch echt nog niet op mijn streefgewicht. Er moet gewoon nog steeds minimaal zes kilo af. Het mag ook allemaal wat strakker. Oké, ik ben geen twintig meer, maar omdat ik halverwege de dertig ben, wil dat niet zeggen dat alles nu al uitgezakt mag zijn (mijn mening en vrouwen bij wie dat wel zo is en dat prima vinden: RESPECT!).

De knop moet weer om

Maar aan de andere kant ben ik al aardig tevreden met hoe ik eruit zie (totdat ik een foto van mezelf zie…oei!). Vooral die buik, die mag gewoon echt wat platter en strakker. Ik hoor je denken; gewoon je buik trainen. Ja, dat denk ik ook. Maar op de één of andere manier kan ik me er niet toe zetten. De knop moet weer om. Maar hoe? Ik kan nu zeggen: “Morgen begin ik!”. Maar dan kom ik uit mijn werk, ga eten, ruim op, doe de kinderen in bad (meestal doet Alex dat en ruim ik beneden op) en breng ze naar bed. Dan is het ongeveer acht uur of iets later. Dan ben ik blij dat ik op de bank kan ploffen en even een moment voor mezelf heb. Ja, en sta dan maar weer op om te gaan sporten. Dat gaat hem niet worden hè!

Wat moet ik nou?

Ik heb erover nagedacht om eerder op te staan en dan te gaan sporten. Een collega van mijn staat iedere dag om 5 uur op om te gaan sporten. Waarom kan zij dat wel. Ja discipline. Ik weet het. Maar ik heb dus een tijd terug ook mijn wekker wat eerder gezet. En wat doe ik? Ik snooze net zo lang totdat het tijd is om mij klaar te maken om naar mijn werk te gaan. Ik vind het heerlijk om lekker onder de warme dekens in mijn bed te liggen. Ik ben gewoon geen ochtendmens. Dus wat moet ik nou? Ik moet echt in beweging komen. Die knop moet echt weer om! Ik moet in actie komen. Er moeten kilo’s af en ik moet strakker in mijn velletje zitten. Als ik het zo type, dan lijkt het zo eenvoudig. Maar nu nog doen. Wanneer dan? En hoe dan?

Stapje voor stapje

Dagelijks coach ik mensen op mijn werk. En wat ik ze dan zeg is om niet teveel van zichzelf te vragen. Focus op één hooguit twee dingen en als dat lukt ga je door met een volgend focuspunt. Stapje voor stapje kom je dan bij je einddoel. En waarom doe ik dit dan niet bij mezelf? Goede vraag! Dat doe ik dus verkeerd. Ik wil al naar mijn einddoel terwijl ik moet beginnen bij het begin.

Vroeger naar bed en eerder opstaan

Ik moet beginnen met vroeger naar mijn bed gaan. Als ik daar nou mee begin, dan lukt het vast beter om eerder op te staan. Dus dit wordt mijn eerste doel. Van zondag tot donderdag op tijd naar bed. En op tijd is ook op tijd. Dus spreek ik met mezelf af dat ik om 21:30 uur naar boven ga en dan uiterlijk om 21:45 uur in bed moet liggen (kwartier moet genoeg zijn om te douchen en bijvoorbeeld een wasjes klaar te zetten voor de volgende dag). Dan mag ik nog maximaal een kwartier lezen (een boek of de blogs die ik volg). En dat zou ervoor zorgen dat ik rond 22:00 uur in slaap zou moeten vallen. En omdat ik eigenlijk altijd om 6:30 uur opsta, zet ik nu mijn wekker om 6 uur. Een halfuurtje eerder. Dan moet ik meteen mijn bed uit en stap ik onder de douche. Moet te doen zijn toch?

Mijn doel voor deze week

Ik ga dit een week doen. En de week erna ga ik naar het volgende doel; sporten in de ochtend. Ik ga dit stapje voor stapje doen. Ik neem de tijd om mijn einddoel (6 kilo afvallen en strakker worden) te bereiken. Je weet wat ze zeggen; hardlopers zijn doodlopers. Toen ik mijn 15 kilo kwijt wilde, heb ik daar ook een jaar over gedaan. Dus nu eerst mezelf aanleren om op tijd naar bed te gaan en vroeger op te staan.

Ik zal jullie volgende week vertellen hoe het gegaan is en of ik er klaar voor ben om weer iets eerder op te staan en te gaan sporten. Maar nu naar bed, want het is al 21:27 uur.

Hou jij het sporten we vol? En hoe zet jij je ertoe om te sporten?

4 REACTIES

  1. Ik ben begonnen na de bevalling van mijn vierde kind. Ik had toen een kraamhulp die vertelde dat haar hoofd van hardlopen zo rustig werd. Het was dat wat me aansprak, want ik heb altijd de schurft gehad aan sport.

    Dat hardlopen lukte me warempel. En ik doe het nu al 14 jaar. Inmiddels elke ochtend. Het is gelukkig een gewoonte geworden, waardoor ik minder een beroep hoef te doen op mijn wilskracht.

    • Wat goed zeg! Ik ging vorig jaar 2x per week sporten, bootcamp en boksen en dat voelde ook echt niet als een verplichting. Ik keek er zelfs naar uit. Maar doordat er te weinig animo was gingen de lessen niet door. Zo jammer. Ik hoop dat ik door het zo aan te pakken als omschreven in mijn blog, ik er uiteindelijk weer zo in zit als een jaar geleden…

  2. Juist ja. Hier raak je bij mij ook een open zenuw 😉 ik kan me er maar niet toe zetten. Maar ook ik moet een aantal kilootjes kwijt eigenlijk. Ik vind de sportschool echt een corvee. Gewoon NIET LEUK. Buiten een beetje rennen, daar krijg ik blessures van. Fietsen, goed maar waarnaar toe? En nu wordt het ’s avonds ook al eerder donker. Ik blijf maar gewoon fanatiek met mijn hondjes lopen.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.